Μετάβαση στο περιεχόμενο
Όλα τα άρθρα

Stolperstein ή μνημειακή πλάκα: ποια η διαφορά;

Μια Stolperstein είναι μικρή πέτρα στο πεζοδρόμιο, για ένα πρόσωπο. Μια συνηθισμένη μνημειακή πλάκα ή μνημείο βρίσκεται συνήθως σε έναν τόπο.

Μια Stolperstein είναι μικρή πέτρα στο πεζοδρόμιο, με χάλκινη πλάκα στην επάνω επιφάνεια, φτιαγμένη για ένα πρόσωπο. Μια συνηθισμένη μνημειακή πλάκα ή ένα μνημείο βρίσκεται συνήθως σε έναν τόπο και συχνά μνημονεύει πολλά πρόσωπα ταυτόχρονα. Η διαφορά βρίσκεται κυρίως στον τόπο και στον αριθμό. Για να μάθετε περισσότερα για τις ίδιες τις πέτρες, διαβάστε το τι είναι μια Stolperstein.

Ο τόπος: στο πεζοδρόμιο, στην πόρτα

Μια Stolperstein βρίσκεται στο ίδιο επίπεδο με το πεζοδρόμιο, μπροστά από το τελευταίο σπίτι που επέλεξε ελεύθερα το πρόσωπο. Μια μνημειακή πλάκα συχνά κρέμεται σε τοίχο ή στέκεται σε πλατεία. Για να διαβάσετε μια Stolperstein, πρέπει να σκύψετε. Το όνομα βρίσκεται έτσι κοντά στον τόπο όπου έζησε κάποτε το πρόσωπο.

Τις πέτρες τις ζητούν και τις πληρώνουν ιδιώτες και τοπικές ομάδες, όπως συγγενείς, κάτοικοι και σχολεία. Οι εθελοντές ερευνούν πρώτα τη ζωή του προσώπου και ζητούν από τον δήμο άδεια, επειδή το πεζοδρόμιο είναι δημόσιος χώρος. Πέτρες τοποθετούνται και για ανθρώπους που επέζησαν.

Το υλικό και η μορφή

Κάθε πέτρα είναι τσιμεντένιος κύβος περίπου 10 x 10 x 10 εκατοστών, με χάλκινη πλάκα στην επάνω επιφάνεια. Το κείμενο χαράσσεται στον ορείχαλκο με το χέρι, γράμμα προς γράμμα. Από το 2005 οι πέτρες κατασκευάζονται με το χέρι από τον γλύπτη Michael Friedrichs-Friedlaender στο Βερολίνο.

Μία πέτρα για κάθε πρόσωπο, σε πολλούς τόπους

Κάθε Stolperstein είναι για ένα πρόσωπο. Υπάρχουν περισσότερες από 100.000, διασκορπισμένες σε πολλές πόλεις της Ευρώπης. Κάθε πρόσωπο παίρνει τη δική του πέτρα, στη δική του διεύθυνση. Σε τόπους όπου ήταν πολύ πολλά τα θύματα, υπάρχει η Stolperschwelle: μια μακριά χάλκινη λωρίδα με ένα κείμενο για ολόκληρη την ομάδα.

Η εναλλακτική στο Μόναχο

Η πόλη του Μονάχου δεν επιτρέπει Stolpersteine σε δημόσιο έδαφος. Χρησιμοποιεί αντί γι' αυτό πλάκες και στήλες σε τοίχους και κολόνες. Η Charlotte Knobloch, επί χρόνια επικεφαλής της εβραϊκής κοινότητας του Μονάχου, αντιτίθεται στο ότι τα ονόματα των θυμάτων βρίσκονται στο έδαφος, εκεί όπου οι άνθρωποι περπατούν πάνω τους. Οι υποστηρικτές απαντούν ότι το να περνά κανείς από πάνω δεν είναι ασέβεια, και ότι το σκύψιμο για να διαβάσει κανείς είναι ακριβώς το νόημα.

Για να βρείτε τις πέτρες σε μια διεύθυνση που γνωρίζετε, αναζητήστε στον χάρτη.