Stolpersteine w klasie: lekcja lub projekt

Stolpersteine można wykorzystać na lekcji lub w projekcie szkolnym. Warto zacząć od jednego kamienia, najlepiej w pobliżu szkoły. Tekst czyta się z klasą, sprawdza adres na mapie, a następnie bada losy osoby w archiwach. W ten sposób klasa zobaczy, że kamienie upamiętniają prawdziwych ludzi, którzy mieszkali na prawdziwej ulicy.

Czytanie kamienia

Napis czyta się razem. Większość kamieni zaczyna się od „HIER WOHNTE” lub „HIER WOONDE”, po czym następują imię, rok urodzenia i to, co spotkało tę osobę. Uczniowie mogą zapisać słowa, których nie znają. Następnie należy sprawdzić adres na mapie. Można tam wyszukiwać według nazwiska, ulicy lub miasta oraz zobaczyć, kogo upamiętnia dany adres. Jeśli zdjęcie jest dostępne, pokazywane jest zdjęcie tej osoby. Nie wszystkie kamienie leżą przed domem. Niektóre leżą przed szkołą lub miejscem pracy, co może być dobrym punktem wyjścia do lekcji.

Badania w archiwach

Lokalni wolontariusze badają życie danej osoby w archiwach, szukają krewnych i proszą gminę o zezwolenie. Klasa może zrobić to samo, korzystając z archiwów wymienionych na stronie z linkami:

• Joods Monument
• Oorlogsgravenstichting
• Netwerk Oorlogsbronnen
• Arolsen Archives
• Yad Vashem
• Kazerne Dossin
• stolpersteine.eu, strona samego Guntera Demniga

Czyszczenie i udział we wmurowaniu

Każdy może czyścić kamień i nie jest potrzebne żadne zezwolenie. Używa się środka do polerowania mosiądzu na miękkiej ściereczce, a nie bezpośrednio na kamieniu, oraz starej szczoteczki do zębów do liter. Pomocne są ochraniacze na kolana. Przy silnych zabrudzeniach najpierw używa się uniwersalnego środka czyszczącego i pasty do szorowania, a na kamień osadzony wapniem nadaje się ocet. Nie używa się stalowej wełny, szczotek drucianych ani mocnych kwasów, ponieważ rysują mosiądz. Kamienie należy czyścić co najmniej raz w roku. Częste dni czyszczenia to 27 stycznia (Międzynarodowy Dzień Pamięci o Ofiarach Holokaustu), 4 maja (Dzień Pamięci w Holandii) i 9 listopada (rocznica pogromów listopadowych z 1938 roku).

W wmurowaniach często biorą udział krewni, sąsiedzi i uczniowie. Imiona czyta się na głos, a często składa się kwiaty.

Aby znaleźć kamienie w pobliżu szkoły, należy wyszukać ulicę lub miasto na mapie.