Przejdź do treści
Wszystkie artykuły

Mosiężne tabliczki w chodnikach w Europie: co oznaczają?

Małe mosiężne tabliczki w europejskich chodnikach to Stolpersteine, kamienie pamięci ku czci osób prześladowanych przez nazistów. Leżą w około 30 krajach Europy.

Małe mosiężne tabliczki w chodnikach w całej Europie to Stolpersteine. Leżą w około 30 krajach Europy, m.in. w Niemczech, Austrii, Holandii, Belgii, Francji, Włoszech, Luksemburgu, Norwegii, Danii, Polsce, Czechach, na Węgrzech, w Słowenii i na Ukrainie. Każdy kamień upamiętnia jedną osobę prześladowaną przez nazistów.

Dlaczego są w tylu krajach?

Niemiecki artysta Gunter Demnig rozpoczął projekt w 1992 roku. 16 grudnia 1992 roku umieścił pierwszy kamień przed historycznym ratuszem w Kolonii, upamiętniając rozkaz z 1942 roku o deportacji Sinti i Romów do Auschwitz. Pierwsze kamienie dla poszczególnych osób zostały wmurowane w Kolonii w 1995 roku i w Berlinie-Kreuzbergu w 1996 roku, początkowo bez oficjalnego zezwolenia. W 1997 roku pierwsze oficjalnie zatwierdzone kamienie wmurowano w St. Georgen koło Salzburga w Austrii. Od 2000 roku miasto Kolonia wydawało zezwolenia, a projekt rozrastał się dalej.

Co mówi tekst?

Napis zwykle zaczyna się od „HIER WOONDE” na holenderskich kamieniach, „HIER WOHNTE” na niemieckich i „ICI HABITAIT” na francuskich. Wszystkie trzy znaczą „tu mieszkał”. Następnie podane są imię, rok urodzenia i to, co spotkało tę osobę. Kształt kamienia opisano w artykule czym jest Stolperstein.

Jak powstaje kamień

Krewni, mieszkańcy, szkoły, lokalne fundacje i towarzystwa historyczne zamawiają kamień i płacą za niego. Lokalni wolontariusze badają życie danej osoby w archiwach, szukają krewnych i proszą gminę o zezwolenie, ponieważ chodnik to przestrzeń publiczna. Kamień jest wmurowywany podczas krótkiej uroczystości, często w obecności krewnych, sąsiadów i uczniów. Czytane są imiona, a często składa się kwiaty. Przez wiele lat Demnig sam wmurowywał większość kamieni.

Krytyka i co można zrobić

Nie wszyscy zgadzają się z tą formą. Charlotte Knobloch, od lat przewodnicząca gminy żydowskiej w Monachium, sprzeciwia się temu, że nazwiska leżą na ziemi, po której ludzie chodzą. Z tego powodu Monachium nie zezwala na Stolpersteine na terenach publicznych. Projekt nie uważa przypadkowego nadepnięcia na kamień za wykroczenie. Jeśli kamień zostanie uszkodzony, skradziony lub usunięty podczas prac drogowych, należy zgłosić to lokalnej grupie Stolpersteine lub gminie, aby kamień mógł zostać przywrócony lub wymieniony.

Na mapie można zobaczyć, które kamienie leżą na danej ulicy lub w danym mieście.