Μετάβαση στο περιεχόμενο
Όλα τα άρθρα

Ποιος αποφασίζει αν τοποθετείται μια Stolperstein;

Ιδιώτες και τοπικές ομάδες παίρνουν την πρωτοβουλία. Εθελοντές αναζητούν συγγενείς, και ο δήμος δίνει άδεια, επειδή το πεζοδρόμιο είναι δημόσιος χώρος.

Ιδιώτες και τοπικές ομάδες παίρνουν την πρωτοβουλία. Πρόκειται για συγγενείς, κατοίκους, σχολεία, τοπικά ιδρύματα και εταιρείες τοπικής ιστορίας. Ο δήμος δίνει άδεια, επειδή το πεζοδρόμιο είναι δημόσιος χώρος.

Ο ρόλος των συγγενών

Οι εθελοντές αναζητούν συγγενείς του προσώπου. Πολλοί συγγενείς ζητούν οι ίδιοι πέτρες. Οι οικογένειες παίρνουν πέτρες η μία δίπλα στην άλλη, ώστε να είναι και πάλι μαζί μπροστά από το σπίτι τους. Ένας χορηγός πληρώνει για μια πέτρα. Το κόστος και οι χρόνοι αναμονής διαφέρουν ανά χώρα και οργανισμό.

Ο ρόλος του δήμου

Ο δήμος δίνει άδεια για μια πέτρα στο δημόσιο πεζοδρόμιο. Δεν ίσχυε πάντα αυτό. Οι πρώτες πέτρες για μεμονωμένα πρόσωπα τοποθετήθηκαν στην Κολωνία το 1995 και στο Berlin-Kreuzberg το 1996, αρχικά χωρίς επίσημη άδεια. Το 1997 τοποθετήθηκαν οι πρώτες επίσημα εγκεκριμένες πέτρες στο St. Georgen, κοντά στο Salzburg της Αυστρίας. Από το 2000 η πόλη της Κολωνίας έδωσε άδεια, και το έργο μεγάλωσε από εκεί.

Κριτική της μορφής

Δεν συμφωνούν όλοι με τη μορφή. Η Charlotte Knobloch, επί χρόνια επικεφαλής της εβραϊκής κοινότητας του Μονάχου, αντιτίθεται στο ότι τα ονόματα βρίσκονται στο έδαφος, όπου οι άνθρωποι περπατούν πάνω τους. Γι' αυτό η πόλη του Μονάχου δεν επιτρέπει Stolpersteine σε δημόσιο έδαφος. Χρησιμοποιεί αντί γι' αυτό πλάκες και στήλες σε τοίχους και κολόνες. Όσοι υποστηρίζουν το έργο απαντούν ότι το να περνά κανείς από πάνω δεν είναι ασέβεια, ότι το σκύψιμο για να διαβάσει κανείς είναι ακριβώς το νόημα, και ότι πολλοί συγγενείς ζητούν οι ίδιοι πέτρες.

Αν μια πέτρα υποστεί ζημιά, κλαπεί ή μετακινηθεί, ενημερώστε την τοπική ομάδα Stolpersteine ή τον δήμο. Το να σταθεί κανείς πάνω σε μια πέτρα κατά λάθος δεν θεωρείται αδίκημα από το έργο. Οι περισσότεροι άνθρωποι την παρακάμπτουν, μόλις την προσέξουν.

Η τελετή

Μια πέτρα τοποθετείται σε μικρή τελετή, συχνά με συγγενείς, γείτονες και μαθητές. Τα ονόματα διαβάζονται και συχνά αφήνονται λουλούδια. Για πολλά χρόνια ο Gunter Demnig τοποθετούσε μόνος του τις περισσότερες πέτρες. Στις 16 Δεκεμβρίου 1992 τοποθέτησε την πρώτη πέτρα μπροστά από το ιστορικό δημαρχείο της Κολωνίας, υπενθυμίζοντας τη διαταγή του 1942 για την απέλαση των Sinti και των Roma στο Άουσβιτς.

Στον χάρτη του Stolpersteine.app μπορείτε να δείτε πού έχουν τοποθετηθεί πέτρες στην πόλη σας και ποιος μνημονεύεται σε κάθε διεύθυνση.