ใครเป็นผู้ตัดสินว่าจะวาง Stolperstein หรือไม่?

บุคคลทั่วไปและกลุ่มท้องถิ่นเป็นผู้ริเริ่ม ได้แก่ ญาติ ผู้อยู่อาศัย โรงเรียน มูลนิธิท้องถิ่น และสมาคมประวัติศาสตร์ เทศบาลเป็นผู้ให้อนุญาต เพราะทางเท้าเป็นพื้นที่สาธารณะ

บทบาทของญาติ

อาสาสมัครตามหาญาติของบุคคลนั้น ญาติจำนวนมากขอแผ่นป้ายด้วยตนเอง ครอบครัวจะได้แผ่นป้ายวางเคียงข้างกัน เพื่อให้กลับมาอยู่ด้วยกันอีกครั้งหน้าบ้านของพวกเขา ผู้สนับสนุนเป็นผู้จ่ายค่าแผ่นป้าย ค่าใช้จ่ายและระยะเวลารอแตกต่างกันไปตามประเทศและองค์กร

บทบาทของเทศบาล

เทศบาลให้อนุญาตให้วางแผ่นป้ายบนทางเท้าสาธารณะ แต่ก่อนไม่ได้เป็นเช่นนี้เสมอไป แผ่นป้ายสำหรับบุคคลแต่ละคนแผ่นแรกถูกวางในโคโลญในปี 1995 และในเบอร์ลิน-ครอยซ์แบร์กในปี 1996 โดยในตอนแรกยังไม่ได้รับอนุญาตอย่างเป็นทางการ ในปี 1997 แผ่นที่ได้รับอนุมัติอย่างเป็นทางการแผ่นแรกถูกวางที่ St. Georgen ใกล้ซาลซบูร์กในออสเตรีย ตั้งแต่ปี 2000 เมืองโคโลญให้อนุญาต และโครงการก็เติบโตจากจุดนั้น

การวิจารณ์รูปแบบนี้

ไม่ใช่ทุกคนที่เห็นด้วยกับรูปแบบนี้ Charlotte Knobloch ผู้นำชุมชนชาวยิวแห่งมิวนิกมาเป็นเวลานาน คัดค้านว่าชื่อถูกวางบนพื้นที่ที่ผู้คนเดินผ่านทับ ด้วยเหตุนี้เมืองมิวนิกจึงไม่อนุญาตให้วาง Stolpersteine บนพื้นที่สาธารณะ และใช้แผ่นป้ายและเสาอนุสรณ์ที่ติดบนผนังหรือเสาแทน ผู้สนับสนุนตอบว่า การเดินผ่านไม่ใช่การไม่เคารพ การก้มลงเพื่ออ่านคือจุดประสงค์ และญาติจำนวนมากขอแผ่นป้ายด้วยตนเอง

หากแผ่นป้ายเสียหาย ถูกขโมย หรือถูกถอดออก ให้แจ้งกลุ่ม Stolpersteine ในท้องถิ่นหรือเทศบาล การเหยียบแผ่นป้ายโดยไม่ตั้งใจไม่ถือเป็นความผิดในโครงการ ส่วนใหญ่ผู้คนจะเดินอ้อมเมื่อสังเกตเห็นแล้ว

พิธี

แผ่นป้ายถูกวางในพิธีเล็ก ๆ มักมีญาติ เพื่อนบ้าน และนักเรียนเข้าร่วม มีการอ่านชื่อและมักมีการวางดอกไม้ เป็นเวลาหลายปีที่ Gunter Demnig วางแผ่นส่วนใหญ่ด้วยตนเอง เมื่อวันที่ 16 ธันวาคม 1992 เขาวางแผ่นแรกหน้าศาลากลางเมืองโคโลญที่มีประวัติศาสตร์ เพื่อรำลึกถึงคำสั่งในปี 1942 ที่ให้เนรเทศชาวซินติและโรมาไปยังเอาชวิทซ์

บนแผนที่ของ Stolpersteine.app คุณสามารถดูว่ามีการวางแผ่นป้ายที่ใดในเมืองของคุณ และใครได้รับการรำลึกที่แต่ละที่อยู่