Ga naar de inhoud
Alle artikelen

Stolperstein of gedenkplaat: wat is het verschil?

Een Stolperstein is een klein blokje in de stoep, voor één persoon. Een gewone gedenkplaat of een monument staat meestal op één plek.

Een Stolperstein is een klein blokje in de stoep met een messing plaatje erop, bedoeld voor één persoon. Een gewone gedenkplaat of een monument staat meestal op één plek en herdenkt vaak meerdere mensen tegelijk. Het verschil zit vooral in de plek en in het aantal. Wie meer wil weten over de stenen zelf, leest wat is een Stolperstein.

De plek: in de stoep, bij de deur

Een Stolperstein ligt in de stoep, gelijk met het trottoir, voor de laatste woning die de persoon zelf koos. Een gedenkplaat hangt vaak aan een muur of staat op een plein. Wie een Stolperstein wil lezen, moet zich bukken. De naam ligt daardoor dicht bij de plek waar de persoon ooit woonde.

Stenen worden aangevraagd en betaald door particulieren en lokale groepen, zoals familie, bewoners en scholen. Vrijwilligers onderzoeken eerst het leven van de persoon en vragen de gemeente om toestemming, want de stoep is openbare grond. Ook voor mensen die overleefden worden stenen gelegd.

Het materiaal en de vorm

Een steen is een betonnen blokje van ongeveer 10 bij 10 bij 10 centimeter, met een koperen plaatje bovenop. De tekst wordt met de hand in het messing geslagen, letter voor letter. Sinds 2005 worden de stenen met de hand gemaakt door beeldhouwer Michael Friedrichs-Friedlaender in Berlijn.

Eén steen per persoon, op veel plaatsen

Elke Stolperstein is voor één persoon. Er zijn er meer dan 100.000, verspreid over veel steden in Europa. Elke persoon krijgt zo een eigen steen, op een eigen adres. Voor plaatsen waar heel veel mensen slachtoffer werden, is er de Stolperschwelle: een lange messing strook met één tekst voor de hele groep.

Het alternatief in München

In München liggen geen Stolpersteine op openbare grond. De stad gebruikt gedenkplaten en stèles aan muren en palen. Charlotte Knobloch, lange tijd voorzitter van de Joodse gemeenschap van München, bezwaart dat de namen van slachtoffers op de grond liggen, waar mensen overheen lopen. Voorstanders antwoorden dat voorbijlopen geen gebrek aan respect is, en dat buigen om te lezen juist de bedoeling is.

Zoek op de kaart naar de stenen bij een adres dat u kent.