Iri al la enhavo
Ĉiuj artikoloj

Kiu estas Gunter Demnig, la artisto malantaŭ la Stolpersteine?

Gunter Demnig estas germana artisto, naskiĝinta en 1947 en Berlino. Li havis la ideon pri la Stolpersteine en 1992 kaj dum multaj jaroj mem metis plejparton de la ŝtonoj.

Gunter Demnig estas germana artisto. Li naskiĝis en Berlino en 1947, kaj li havis la ideon pri la Stolpersteine en 1992. “Stolperstein” estas germana por “stumblo-ŝtono”. La projekto ofte estas nomata la plej granda senĉefa memorejo en la mondo. Pli pri ĝi troviĝas ĉe stolpersteine.eu, la propra retejo de Demnig.

La unua ŝtono

La 16an de decembro 1992 Demnig metis la unuan ŝtonon antaŭ la historia urbodomo de Kolonjo. La ŝtono memoras la ordonon de 1942 deporti sintojn kaj romojn al Auschwitz. La unuaj ŝtonoj por individuaj homoj estis metitaj en Kolonjo en 1995 kaj en Berlin-Kreuzberg en 1996, komence sen oficiala permeso. En 1997 la unuaj oficiale aprobitaj ŝtonoj estis metitaj en St. Georgen apud Salzburgo en Aŭstrio. De 2000 la urbo Kolonjo donis permeson, kaj la projekto kreskis de tie.

Kial en la trotuaro?

Stolperstein kuŝas egale kun la trotuaro, do oni fizike ne falas sur ĝin. La ideo de Demnig estas, ke oni stumblas per la kapo kaj la koro, kaj ke por legi la nomon oni devas kliniĝi. Li ofte citas diron el la Talmudo: homo estas forgesita nur kiam lia aŭ ŝia nomo estas forgesita.

Kiel la ŝtonoj aperas

Ŝtonojn petas kaj pagas privataj homoj kaj lokaj grupoj, kiel parencoj, loĝantoj, lernejoj kaj historiaj societoj. Lokaj volontuloj esploras la vivon de la persono en arkivoj, serĉas parencojn kaj petas permeson de la komunumo, ĉar la trotuaro estas publika grundo. Ekde 2005 la ŝtonojn mane faras la skulptisto Michael Friedrichs-Friedlaender en Berlino. Metado estas eta ceremonio, kie nomoj estas legataj kaj ofte oni metas florojn, kutime kun parencoj, najbaroj kaj lernejanoj. Dum multaj jaroj Demnig mem metis plejparton de la ŝtonoj.

Kritiko

Ne ĉiuj konsentas pri la formo. Charlotte Knobloch, longatempa estrino de la juda komunumo de Munkeno, kontraŭas tion, ke la nomoj kuŝas sur la grundo, kie homoj piedpaŝas super ili. Pro tio Munkeno ne permesas Stolpersteine sur publika grundo, kaj anstataŭe uzas platojn kaj steloj sur muroj kaj stangoj. Subtenantoj respondas, ke preterpasi ne estas malrespekto, ke kliniĝi por legi estas la celo, kaj ke multaj parencoj mem petas ŝtonojn.

En la mapo vi povas trovi la ŝtonojn proksime de vi.