رفتن به محتوا
همه مقاله‌ها

Gunter Demnig، هنرمند پشت Stolpersteine، کیست؟

Gunter Demnig هنرمند آلمانی است که در سال ۱۹۴۷ در برلین به دنیا آمد. ایده Stolpersteine در سال ۱۹۹۲ به ذهنش رسید و سال‌ها بیشتر سنگ‌ها را خودش گذاشت.

Gunter Demnig هنرمند آلمانی است. او در سال ۱۹۴۷ در برلین به دنیا آمد و در سال ۱۹۹۲ ایده Stolpersteine به ذهنش رسید. «Stolperstein» در زبان آلمانی به معنای «سنگ لغزاننده» است. این پروژه اغلب بزرگ‌ترین یادبود غیرمتمرکز جهان نامیده می‌شود. درباره آن بیشتر در stolpersteine.eu، وب‌سایت خود Demnig، بخوانید.

اولین سنگ

در ۱۶ دسامبر ۱۹۹۲ Demnig اولین سنگ را جلوی تالار شهر تاریخی کلن گذاشت. این سنگ یادآور دستور سال ۱۹۴۲ برای تبعید سینتی و روما به آشویتس است. اولین سنگ‌ها برای افراد منفرد در سال ۱۹۹۵ در کلن و در سال ۱۹۹۶ در برلین-کروتسبرگ گذاشته شدند، در ابتدا بدون اجازه رسمی. در سال ۱۹۹۷ اولین سنگ‌های دارای مجوز رسمی در سنت گئورگن نزدیک سالتسبورگ در اتریش گذاشته شد. از سال ۲۰۰۰ شهر کلن اجازه داد و پروژه از آنجا گسترش یافت.

چرا روی پیاده‌رو؟

Stolperstein هم‌سطح پیاده‌رو قرار دارد، پس آدم با پا به آن گیر نمی‌کند. منظور Demnig این است که آدم با سر و قلب خود می‌لغزد و برای خواندن نام باید خم شد. او اغلب جمله‌ای از تلمود را نقل می‌کند: انسان تنها زمانی فراموش می‌شود که نامش فراموش شود.

سنگ‌ها چگونه ساخته می‌شوند

سنگ‌ها را افراد خصوصی و گروه‌های محلی درخواست می‌کنند و هزینه آن‌ها را می‌پردازند؛ از جمله خویشاوندان، ساکنان، مدارس و انجمن‌های تاریخی. داوطلبان محلی زندگی فرد را در آرشیوها پژوهش می‌کنند، به دنبال خویشاوندان می‌گردند و از شهرداری اجازه می‌گیرند، زیرا پیاده‌رو زمین عمومی است. از سال ۲۰۰۵، این سنگ‌ها را مجسمه‌ساز Michael Friedrichs-Friedlaender در برلین با دست می‌سازد. گذاشتن سنگ یک مراسم کوچک است که در آن نام‌ها خوانده می‌شود و اغلب گل گذاشته می‌شود، معمولاً با حضور خویشاوندان، همسایگان و دانش‌آموزان. سال‌ها Demnig بیشتر سنگ‌ها را خودش گذاشت.

انتقاد

همه با این شکل موافق نیستند. Charlotte Knobloch، رئیس دیرینه جامعه یهودیان مونیخ، اعتراض دارد که نام‌ها روی زمینی قرار دارد که مردم روی آن راه می‌روند. به همین دلیل مونیخ اجازه نمی‌دهد Stolpersteine روی زمین عمومی گذاشته شود و به جای آن از صفحه‌ها و ستون‌هایی روی دیوارها و تیرها استفاده می‌کند. حامیان پاسخ می‌دهند که رد شدن از کنار سنگ بی‌احترامی نیست، که خم شدن برای خواندن هدف است، و که بسیاری از خویشاوندان خودشان سنگ درخواست می‌کنند.

در نقشه می‌توانید سنگ‌های نزدیک خود را پیدا کنید.