ข้ามไปยังเนื้อหา
บทความทั้งหมด

Gunter Demnig ศิลปินผู้อยู่เบื้องหลัง Stolpersteine คือใคร?

Gunter Demnig เป็นศิลปินชาวเยอรมัน เกิดในปี 1947 ที่เบอร์ลิน เขาคิดแนวคิด Stolpersteine ในปี 1992 และวางแผ่นป้ายส่วนใหญ่ด้วยตนเองเป็นเวลาหลายปี

Gunter Demnig เป็นศิลปินชาวเยอรมัน เกิดที่เบอร์ลินในปี 1947 และเขาคิดแนวคิด Stolpersteine ในปี 1992 “Stolperstein” เป็นภาษาเยอรมันแปลว่า “หินที่ทำให้สะดุด” โครงการนี้มักถูกเรียกว่าอนุสรณ์กระจายตัวที่ใหญ่ที่สุดในโลก ข้อมูลเพิ่มเติมอยู่ที่ stolpersteine.eu ซึ่งเป็นเว็บไซต์ของ Demnig เอง

แผ่นแรก

เมื่อวันที่ 16 ธันวาคม 1992 Demnig วางแผ่นแรกหน้าศาลากลางเมืองโคโลญที่มีประวัติศาสตร์ แผ่นนี้รำลึกถึงคำสั่งในปี 1942 ที่ให้เนรเทศชาวซินติและโรมาไปยังเอาชวิทซ์ แผ่นแรกสำหรับบุคคลแต่ละคนถูกวางในเมืองโคโลญในปี 1995 และในเบอร์ลิน-ครอยซ์แบร์กในปี 1996 โดยในตอนแรกยังไม่ได้รับอนุญาตอย่างเป็นทางการ ในปี 1997 แผ่นที่ได้รับอนุมัติอย่างเป็นทางการแผ่นแรกถูกวางที่ St. Georgen ใกล้ซาลซบูร์กในออสเตรีย ตั้งแต่ปี 2000 เมืองโคโลญให้อนุญาต และโครงการก็เติบโตจากจุดนั้น

ทำไมต้องอยู่บนทางเท้า

Stolperstein ฝังเสมอกับทางเท้า คุณจึงไม่สะดุดล้มจริง ๆ ตามความหมายของ Demnig คุณสะดุดด้วยศีรษะและหัวใจของคุณ และเพื่ออ่านชื่อ คุณต้องก้มลง เขามักอ้างคำกล่าวจาก Talmud ว่า บุคคลจะถูกลืมก็ต่อเมื่อชื่อของเขาถูกลืม

แผ่นป้ายเกิดขึ้นได้อย่างไร

แผ่นป้ายถูกขอและจ่ายค่าโดยบุคคลทั่วไปและกลุ่มท้องถิ่น เช่น ญาติ ผู้อยู่อาศัย โรงเรียน และสมาคมประวัติศาสตร์ อาสาสมัครในท้องถิ่นค้นคว้าชีวิตของบุคคลนั้นในหอจดหมายเหตุ ตามหาญาติ และขออนุญาตจากเทศบาล เพราะทางเท้าเป็นพื้นที่สาธารณะ ตั้งแต่ปี 2005 แผ่นป้ายถูกทำด้วยมือโดยประติมากร Michael Friedrichs-Friedlaender ในเบอร์ลิน การวางแผ่นป้ายเป็นพิธีเล็ก ๆ ที่มีการอ่านชื่อและมักมีการวางดอกไม้ โดยมักมีญาติ เพื่อนบ้าน และนักเรียนเข้าร่วม เป็นเวลาหลายปีที่ Demnig วางแผ่นส่วนใหญ่ด้วยตนเอง

การวิจารณ์

ไม่ใช่ทุกคนที่เห็นด้วยกับรูปแบบนี้ Charlotte Knobloch ผู้นำชุมชนชาวยิวแห่งมิวนิกมาเป็นเวลานาน คัดค้านว่าชื่อถูกวางบนพื้นที่ที่ผู้คนเดินผ่านทับ ด้วยเหตุนี้มิวนิกจึงไม่อนุญาตให้วาง Stolpersteine บนพื้นที่สาธารณะ และใช้แผ่นป้ายและเสาอนุสรณ์ที่ติดบนผนังหรือเสาแทน ผู้สนับสนุนตอบว่า การเดินผ่านไม่ใช่การไม่เคารพ การก้มลงเพื่ออ่านคือจุดประสงค์ และญาติจำนวนมากขอแผ่นป้ายเอง

บนแผนที่ คุณสามารถหาแผ่นป้ายใกล้คุณได้