رفتن به محتوا
همه مقاله‌ها

هنگام دیدن یک Stolperstein چگونه رفتار کنیم؟

می‌توانید کنار یک Stolperstein بایستید، آن را بخوانید و خم شوید. عکس گرفتن از سنگ کاری عادی است، گل مانند مراسم گذاشته می‌شود، و هرکسی می‌تواند سنگ را تمیز کند.

می‌توانید بایستید، متن را بخوانید و برای این کار سر خود را خم کنید. Stolpersteine هم‌سطح پیاده‌رو قرار دارند، پس نام را فقط با خم شدن می‌توان خواند. عکس گرفتن از سنگ مانند هر یادبود عمومی دیگر کاری عادی است. در مراسم، نام‌ها با صدای بلند خوانده می‌شود و اغلب گل گذاشته می‌شود، و شما هم می‌توانید در سنگی که به دیدنش می‌روید همین کار را بکنید.

چرا خم می‌شویم

سنگ‌ها یاد کسانی را زنده نگه می‌دارند که نازی‌ها بین سال‌های ۱۹۳۳ و ۱۹۴۵ آزار دادند، و همچنین کسانی که جان سالم به در بردند، مثلاً با فرار کردن یا مخفی شدن. Gunter Demnig هنرمند آلمانی می‌گوید آدم با سر و قلب خود می‌لغزد، نه با پا. هر سنگ یک بلوک بتنی حدود ۱۰ در ۱۰ در ۱۰ سانتی‌متر با یک صفحه برنجی روی آن است. کتیبه معمولاً با «HIER WOHNTE» به آلمانی، «HIER WOONDE» به هلندی یا «ICI HABITAIT» به فرانسوی آغاز می‌شود که همه به معنای «اینجا زندگی می‌کرد» است. سپس نام، سال تولد و آنچه رخ داد می‌آید. گاهی به جای آن «اینجا کار می‌کرد» یا «اینجا درس می‌خواند» روی سنگ است. در هلندی مردم اغلب struikelsteen می‌گویند.

Demnig اغلب جمله‌ای از تلمود را نقل می‌کند: انسان تنها زمانی فراموش می‌شود که نامش فراموش شود. خواندن متن همان هدف سنگ است.

رد شدن از کنار یک سنگ

ایستادن روی یک سنگ یا رد شدن از روی آن به طور تصادفی، از نظر این پروژه جرم نیست. بیشتر مردم وقتی سنگ‌ها را متوجه می‌شوند، از کنارشان رد می‌شوند. برخی با شکل آن مخالف‌اند، زیرا نام‌ها روی زمینی قرار دارد که مردم روی آن راه می‌روند. حامیان پاسخ می‌دهند که رد شدن از کنار سنگ بی‌احترامی نیست، که خم شدن برای خواندن هدف است، و که بسیاری از خویشاوندان خودشان سنگ درخواست می‌کنند.

تمیز کردن

هرکسی می‌تواند سنگ را تمیز کند و برای آن اجازه‌ای لازم نیست. برنج در فضای باز قهوه‌ای و سپس تیره می‌شود، پس سنگ‌ها باید دست‌کم سالی یک بار و اگر ممکن است بیشتر تمیز شوند. راهنمای تمیز کردن توضیح می‌دهد که چگونه.

چه کسی سنگ درخواست می‌کند

سنگ‌ها را افراد خصوصی و گروه‌های محلی درخواست می‌کنند و هزینه آن‌ها را می‌پردازند، از جمله خویشاوندان، ساکنان، مدارس و انجمن‌های تاریخی محلی. شهرداری باید اجازه دهد، زیرا پیاده‌رو زمین عمومی است.

برای دیدن اینکه در یک نشانی نزدیک شما چه کسی یاد می‌شود، نقشه را جست‌وجو کنید.