آیا پا گذاشتن روی یک Stolperstein بی‌احترامی است؟

پا گذاشتن تصادفی روی یک Stolperstein از نظر این پروژه جرم نیست. سنگ‌ها هم‌سطح پیاده‌رو قرار دارند، پس مردم روی آن‌ها راه می‌روند. بیشتر مردم وقتی سنگ‌ها را متوجه می‌شوند، از کنارشان رد می‌شوند. اینکه روی آن‌ها راه رفتن بی‌احترامی است یا نه، موضوعی است که مردم درباره‌اش توافق ندارند.

Gunter Demnig، هنرمند آلمانی که ایده را در سال ۱۹۹۲ داشت، می‌گوید آدم با پا به سنگ‌ها گیر نمی‌کند. آدم با سر و قلب خود می‌لغزد. برای خواندن نام باید خم شد. Stolperstein در آلمانی به معنای «سنگ لغزاننده» است.

سنگ جلوی آخرین خانه‌ای قرار دارد که فرد آزادانه برگزیده بود، پیش از آنکه مجبور به جابه‌جایی، مخفی شدن یا دستگیری شود. گاهی به جای آن محل کار یا مدرسه است. در مراسم گذاشتن سنگ، که اغلب یک مراسم کوچک با حضور خویشاوندان، همسایگان و دانش‌آموزان است، نام‌ها با صدای بلند خوانده می‌شود و اغلب گل گذاشته می‌شود. Demnig اغلب جمله‌ای از تلمود را نقل می‌کند: انسان تنها زمانی فراموش می‌شود که نامش فراموش شود.

حامیان چه می‌گویند

حامیان پاسخ می‌دهند که رد شدن از کنار سنگ بی‌احترامی نیست. می‌گویند که خم شدن برای خواندن نام، هدف سنگ است. بسیاری از خویشاوندان هم خودشان سنگ درخواست می‌کنند.

چرا شکل آن مورد بحث است

همه با این شکل موافق نیستند. Charlotte Knobloch، رئیس دیرینه جامعه یهودیان مونیخ، اعتراض دارد که نام قربانیان روی زمینی قرار دارد که مردم روی آن راه می‌روند. او شناخته‌شده‌ترین منتقد این پروژه است.

کاری که می‌توانید بکنید

برای خواندن متن، سر خود را تا روی سنگ خم کنید. متن معمولاً با ‘HIER WOHNTE’ به آلمانی، ‘HIER WOONDE’ به هلندی یا ‘ICI HABITAIT’ به فرانسوی آغاز می‌شود که به معنای ‘اینجا زندگی می‌کرد’ است. سپس نام، سال تولد و آنچه رخ داد می‌آید. اگر سنگی آسیب دیده است، به گروه محلی یا شهرداری خبر دهید.

از سال ۲۰۱۹، Stichting 18 September در آیندهوون پایگاه داده‌ای از Stolpersteine در هلند و بلژیک نگه داشته است. Demnig سال‌ها بیشتر سنگ‌ها را خودش گذاشت. اگر درباره فردی اطلاعات بیشتری دارید، مانند یک عکس، یک داستان یا یک اصلاح، می‌توانید آن را به بنیاد در [email protected] بفرستید.

سنگ‌های نزدیک خود را در نقشه Stolpersteine.app پیدا کنید.