İçeriğe geç
Tüm yazılar

Bir Stolperstein'da nasıl davranılır?

Bir Stolperstein'ın önünde durabilir, yazıyı okuyabilir ve eğilebilirsiniz. Taşı fotoğraflamak olağandır, törenlerdeki gibi çiçek bırakılabilir ve bir taşı herkes temizleyebilir.

Durabilir, yazıyı okuyabilir ve bunun için başınızı eğebilirsiniz. Stolpersteine kaldırımla aynı hizada yattığı için ad ancak eğilerek okunabilir. Taşı fotoğraflamak olağandır; herhangi bir kamusal anıtta olduğu gibi. Törenlerde adlar yüksek sesle okunur ve çoğu zaman çiçekler bırakılır; ziyaret ettiğiniz bir taşa da aynı şekilde çiçek bırakabilirsiniz.

Neden eğilirsiniz?

Taşlar, Nazilerin 1933 ile 1945 arasında zulmettiği insanları anar; kaçarak ya da saklanarak hayatta kalan insanları da. Alman sanatçı Gunter Demnig, insanın ayaklarıyla değil başı ve kalbiyle takıldığını söyler. Her taş, üstünde pirinç bir levha bulunan yaklaşık 10 x 10 x 10 santimetrelik bir beton bloktur. Yazı genellikle Almanca'da “HIER WOHNTE”, Hollanda'da “HIER WOONDE” ya da Fransızca'da “ICI HABITAIT” ile başlar; üçü de “burada yaşadı” anlamına gelir. Ardından ad, doğum yılı ve neyin olduğu gelir. Bazı taşlar bunun yerine “burada çalıştı” ya da “burada okudu” yazar. Hollanda'da insanlar genellikle struikelsteen der.

Demnig sık sık Talmud'dan bir sözü alıntılar: Bir insan, adı unutulduğunda unutulmuş olur. Yazıyı okumak, taşın var olma amacıdır.

Bir taşın yanından geçmek

Bir taşın üzerine kazara basmak ya da yürümek proje tarafından suç sayılmaz. Çoğu insan taşları fark ettiğinde etrafından dolaşır. Bazı insanlar biçime itiraz eder, çünkü adlar insanların yürüdüğü yerde, yerde yatar. Destekçiler, yürüyerek geçmenin saygısızlık olmadığını, adı okumak için eğilmenin ise bu projenin amacı olduğunu ve birçok akrabanın bizzat taş istediğini söyler.

Temizlik

Bir taşı herkes temizleyebilir; izin gerekmez. Pirinç açık havada önce kahverengiye, sonra koyu renge döner; bu nedenle taşlar yılda en az bir kez, mümkünse daha sık temizlenmelidir. Temizlik rehberi nasıl yapılacağını anlatır.

Taş kimler talep eder?

Taşları özel kişiler ve yerel gruplar, örneğin akrabalar, sakinler, okullar ve yerel tarih dernekleri talep eder ve öder. Kaldırım kamusal alan olduğu için belediyenin izin vermesi gerekir.

Yakınınızda kimin anıldığını görmek için haritaya bakın.