Μετάβαση στο περιεχόμενο
Όλα τα άρθρα

Χάλκινες πλάκες στα πεζοδρόμια της Ευρώπης: τι σημαίνουν;

Οι μικρές χάλκινες πλάκες στα ευρωπαϊκά πεζοδρόμια είναι Stolpersteine, μνημεία από πέτρα για ανθρώπους που καταδιώχθηκαν από τους Ναζί. Βρίσκονται σε περίπου 30 ευρωπαϊκές χώρες.

Οι μικρές χάλκινες πλάκες στα πεζοδρόμια σε όλη την Ευρώπη είναι Stolpersteine. Βρίσκονται σε περίπου 30 ευρωπαϊκές χώρες, μεταξύ των οποίων η Γερμανία, η Αυστρία, οι Κάτω Χώρες, το Βέλγιο, η Γαλλία, η Ιταλία, το Λουξεμβούργο, η Νορβηγία, η Δανία, η Πολωνία, η Τσεχία, η Ουγγαρία, η Σλοβενία και η Ουκρανία. Κάθε πέτρα μνημονεύει ένα πρόσωπο που καταδιώχθηκε από τους Ναζί.

Γιατί βρίσκονται σε τόσες χώρες;

Ο Γερμανός καλλιτέχνης Gunter Demnig ξεκίνησε το έργο το 1992. Στις 16 Δεκεμβρίου 1992 τοποθέτησε την πρώτη πέτρα μπροστά από το ιστορικό δημαρχείο της Κολωνίας, υπενθυμίζοντας τη διαταγή του 1942 για την απέλαση των Sinti και των Roma στο Άουσβιτς. Οι πρώτες πέτρες για μεμονωμένα πρόσωπα τοποθετήθηκαν στην Κολωνία το 1995 και στο Berlin-Kreuzberg το 1996, αρχικά χωρίς επίσημη άδεια. Το 1997 τοποθετήθηκαν οι πρώτες επίσημα εγκεκριμένες πέτρες στο St. Georgen, κοντά στο Salzburg της Αυστρίας. Από το 2000 η πόλη της Κολωνίας έδωσε άδεια, και το έργο μεγάλωσε από εκεί.

Τι λέει το κείμενο;

Η επιγραφή αρχίζει συνήθως με τη φράση «HIER WOONDE» στις ολλανδικές πέτρες, «HIER WOHNTE» στις γερμανικές και «ICI HABITAIT» στις γαλλικές. Και οι τρεις σημαίνουν «εδώ έμενε». Ακολουθούν το όνομα, το έτος γέννησης και τι συνέβη στο πρόσωπο. Για το σχήμα της πέτρας, δείτε τι είναι μια Stolperstein.

Πώς δημιουργείται μια πέτρα

Συγγενείς, κάτοικοι, σχολεία, τοπικά ιδρύματα και εταιρείες τοπικής ιστορίας ζητούν μια πέτρα και την πληρώνουν. Τοπικοί εθελοντές ερευνούν τη ζωή του προσώπου στα αρχεία, αναζητούν συγγενείς και ζητούν από τον δήμο άδεια, επειδή το πεζοδρόμιο είναι δημόσιος χώρος. Η πέτρα τοποθετείται σε μικρή τελετή, συχνά με συγγενείς, γείτονες και μαθητές. Διαβάζονται τα ονόματα και συχνά αφήνονται λουλούδια. Για πολλά χρόνια ο Demnig τοποθετούσε τις περισσότερες πέτρες μόνος του.

Κριτική και τι μπορείτε να κάνετε

Δεν συμφωνούν όλοι με τη μορφή. Η Charlotte Knobloch, επί χρόνια επικεφαλής της εβραϊκής κοινότητας του Μονάχου, αντιτίθεται στο ότι τα ονόματα βρίσκονται στο έδαφος, όπου οι άνθρωποι περπατούν πάνω τους. Γι' αυτό το Μόναχο δεν επιτρέπει Stolpersteine σε δημόσιο χώρο. Το έργο δεν θεωρεί αδίκημα το να πατήσει κανείς μια πέτρα κατά λάθος. Αν μια πέτρα υποστεί ζημιά, κλαπεί ή μετακινηθεί κατά τη διάρκεια εργασιών στον δρόμο, ενημερώστε την τοπική ομάδα Stolpersteine ή τον δήμο, ώστε να επανατοποθετηθεί ή να αντικατασταθεί.

Στον χάρτη μπορείτε να δείτε ποιες πέτρες βρίσκονται σε έναν δρόμο ή σε μια πόλη.