ข้ามไปยังเนื้อหา
บทความทั้งหมด

การเหยียบ Stolperstein เป็นการไม่เคารพหรือไม่?

การเหยียบ Stolperstein โดยไม่ตั้งใจไม่ถือเป็นความผิดในโครงการ ผู้สนับสนุนกล่าวว่าการเดินผ่านไม่ใช่การไม่เคารพ

การเหยียบ Stolperstein โดยไม่ตั้งใจไม่ถือเป็นความผิดในโครงการ แผ่นป้ายฝังเสมอกับทางเท้า ผู้คนจึงเดินทับแผ่นป้าย ส่วนใหญ่ผู้คนจะเดินอ้อมเมื่อสังเกตเห็นแล้ว ว่าการเดินทับเป็นการไม่เคารพหรือไม่ เป็นคำถามที่คนยังเห็นไม่ตรงกัน

Gunter Demnig ศิลปินชาวเยอรมันผู้คิดแนวคิดนี้ในปี 1992 กล่าวว่า คุณไม่ได้สะดุดแผ่นป้ายด้วยร่างกาย คุณสะดุดด้วยศีรษะและหัวใจ เพื่ออ่านชื่อ คุณต้องก้มลง Stolperstein เป็นภาษาเยอรมันแปลว่า ‘หินที่ทำให้สะดุด’

แผ่นป้ายวางอยู่หน้าบ้านหลังสุดท้ายที่บุคคลนั้นเลือกเองอย่างอิสระ ก่อนที่จะถูกบังคับให้ย้าย ไปซ่อนตัว หรือถูกจับกุม บางครั้งเป็นที่ทำงานหรือโรงเรียนแทน ในพิธีวางแผ่นป้าย ซึ่งมักเป็นพิธีเล็ก ๆ ที่มีญาติ เพื่อนบ้าน และนักเรียนเข้าร่วม มีการอ่านชื่อออกเสียงและมักมีการวางดอกไม้ Demnig มักอ้างคำกล่าวจาก Talmud ว่า บุคคลจะถูกลืมก็ต่อเมื่อชื่อของเขาถูกลืม

ผู้สนับสนุนกล่าวว่าอย่างไร

ผู้สนับสนุนตอบว่า การเดินผ่านไม่ใช่การไม่เคารพ พวกเขากล่าวว่า การก้มลงเพื่ออ่านชื่อคือจุดประสงค์ของแผ่นป้าย ญาติจำนวนมากก็ขอแผ่นป้ายด้วยตนเองเช่นกัน

ทำไมรูปแบบนี้จึงเป็นที่โต้เถียง

ไม่ใช่ทุกคนที่เห็นด้วยกับรูปแบบนี้ Charlotte Knobloch ผู้นำชุมชนชาวยิวแห่งมิวนิกมาเป็นเวลานาน คัดค้านว่าชื่อของเหยื่ออยู่บนพื้นดินที่ผู้คนเดินผ่านทับ เธอเป็นผู้วิจารณ์โครงการที่เป็นที่รู้จักมากที่สุด

สิ่งที่คุณทำได้

เพื่ออ่านข้อความ ให้ก้มลงที่แผ่นป้าย ข้อความมักขึ้นต้นด้วย ‘HIER WOHNTE’ เป็นภาษาเยอรมัน ‘HIER WOONDE’ เป็นภาษาดัตช์ หรือ ‘ICI HABITAIT’ เป็นภาษาฝรั่งเศส ซึ่งหมายถึง ‘ที่นี่เคยอาศัยอยู่’ จากนั้นตามด้วยชื่อ ปีเกิด และสิ่งที่เกิดขึ้น หากแผ่นป้ายเสียหาย ให้แจ้งกลุ่มท้องถิ่นหรือเทศบาล

ตั้งแต่ปี 2019 Stichting 18 September ในไอนด์โฮเฟนได้จัดเก็บฐานข้อมูลของ Stolpersteine ในเนเธอร์แลนด์และเบลเจียม Demnig วางแผ่นส่วนใหญ่ด้วยตนเองเป็นเวลาหลายปี หากคุณทราบข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับบุคคลนั้น เช่น ภาพถ่าย เรื่องราว หรือการแก้ไข คุณสามารถส่งไปยังมูลนิธิที่ [email protected]

ค้นหาแผ่นป้ายใกล้คุณบนแผนที่ของ Stolpersteine.app